Ervaring met qigong

Paul: Sinds twee jaar volg ik nu qigong-lessen bij Helen. Ik zocht meer rust, harmonie en ontspanning in mezelf, als ouder op leeftijd met een druk pubergezin en een drukke én leuke onderwijsbaan. Daarnaast wil ik ook op een prettige manier aan mijn conditie en soepelheid werken. En er zijn ongemakken waaraan gewerkt moet worden, zoals een tennisarm, niet meer al te beste knieën en andere gewrichten, en hypertensie. Een wrak? Nee hoor. Een leuk en druk leven, waar wel wat meer balans in mag komen. En de wens om gezond, prettig en harmonieus oud te worden.

Nu blijk ik dit gevonden te hebben bij Helen en haar lessen. De les duurt twee uur en dat is voor mij belangrijk. Ik heb tijd nodig om in de juiste ‘modus’ te komen. 

Een tijd geleden deden we de oefening ‘de 1000 handen van Boeddha’, die mij erg aansprak. Het is een zittende oefening, waarbij je diep in jezelf gaat, je jezelf als het ware heelt en één maakt. Gereset als het ware. Heel meditatief. Je gebruikt je armen, en vooral je handen, met allerlei onnavolgbare bewegingen, waarbij je jezelf focust, in harmonie brengt en heelt.

Een tijdje daarvoor deden we een totaal andere oefening, waarvan de naam me ontschoten is. We liepen op een bepaalde manier in een kring rond, zodat we gefocust raakten: voor mij was het meditatief, tegelijkertijd heel actief en heel erg samen als groep. Daarna splitsten we in groepjes van twee. Met allerlei vloeiende bewegingen maakte je contact met elkaar, beïnvloedde je elkaar, was je met elkaar bezig. Dat alles zonder elkaar aan te kijken, dus ook zonder elkaar te intimideren en zonder bijbedoelingen. Zonder lichamelijk contact. Voor mij was het een zuivere manier van contact maken én bij jezelf blijven. Dat die twee dingen tegelijkertijd gebeurden, was het bijzondere. We keken elkaar niet aan, maar keken langs elkaar heen. Je voelde elkaars energie, zelfs een soort van energieveld. Een cocon als het ware, waar je inzat. Een hele bijzondere ervaring.

Wat leveren deze twee jaar bij Helen mij nu op? Meer harmonie, rust en evenwicht in mijn leven. En betere conditie. Zo kan ik weer redelijk hardlopen in het bos, nadat dit twee jaar heeft stilgelegen. Ik slaap beter. Mijn ademhaling is rustiger en dieper aan het worden. Ik sta letterlijk steviger in het leven. Mij worden handvatten en bewegingen aangereikt die ik elke dag, in elke situatie en op elk moment kan gebruiken. Wat een weelde! En je doet het allemaal zelf. Ik heb een paar weken door omstandigheden verstek moeten laten gaan, en ik merk meteen hoe ik mijn donderdagavond mis. Ik zal er de volgende week – nu ik dit schrijf – zeker weer zijn.

Ten slotte, de positieve effecten komen langzaam én zeker. Ik ga nog vele jaren mee door. Het is jammer dat, te weinig mensen gebruik maken van de cadeautjes, de wijsheid en de humor die Helen mij elke week weer geeft.

Geplaatst door Paul op 23 mei 2017