In je lijf. In beweging.
Iedere dag opnieuw!                                                                     

Gedurende 100 dagen oefen je dagelijks thuis een half uur qigong. Door dagelijks te oefenen ontwikkel je de gewoonte om dit net zo gewoon te vinden als iedere dag je tanden poetsen. 

In de cursus ‘In je lijf. In beweging. Iedere dag opnieuw! wordt veel aandacht besteed aan het vergroten van je lichaamsbewustzijn. Je lichaamsbewustzijn is gedurende deze tijd je leraar. Je ontvangt 10 ‘stappen’, lessen. Elke stap bevat 3 oefeningen:

  1. je ontwikkelt je lichaamsbewustzijn. Lichaamsbewustzijn geeft je besef van het hier en nu. Hierdoor beweeg je soepel. Je kunt meegaan met veranderingen van het leven.
  2. je maakt je de grondbeginselen van qigong en taiji eigen.
  3. je leert een serie van 10 bewegingen uit de qigong. Wie taiji beheerst en hier liever een deel van de vorm doet, kan dat in overleg.

De stappen bestaan uit uitgebreide schriftelijke informatie, instructiefilms en een audio-opname. Tussen de ene en de volgende stap ontvang je een strofe uit ‘Het wezen van t’ai chi ch’uan, de klassieke teksten’. 

Omdat geen mens gelijk is, vinden gedurende deze 100 dagen 3 bijeenkomsten plaats: vooraf een individuele sessie en tijdens 2 groepsbijeenkomsten. In die bijeenkomsten onderzoeken we samen hoe jij het beste de oefeningen kunt uitvoeren. Zo kan iedereen, met of zonder lichamelijke beperking, deelnemen aan de cursus ‘In je lijf. In beweging. Iedere dag opnieuw!’. Mocht de afstand naar Zeist voor de bijeenkomsten bezwaarlijk zijn, dan kan tegen vergoeding  van de reistijd deze bijeenkomsten bij jou thuis plaatsvinden. 

>> Lees ook de blog ’eigen met jezelf’

WAAR EN WANNEER

thuis. In overleg spreken we de bijeenkomsten af.

PRIJS

€260,00 i.p.v. € 300,00 als je je voor 16 juli opgeeft en ik het geld heb ontvangen op IBAN NL53 ASNB 0707 3488 46 t.n.v. H. IJsselmuiden. Je kunt dan vanf 16 juli starten.

 Geef je nu op >>

Els over de cursus ’In je lijf. In beweging. Iedere dag opnieuw!’:

“Ik begon aan de 100 dagen met stijve, opgezette benen, vaak gevoelloze voeten, pijn en stijfheid in onderrug en tussen mijn schouderbladen, slechte en onregelmatige ademhaling, raar watterig hoofd met pijnsteken en scheuten en vooral veel uitstelgedrag en stress. Vooral die laatste dingen zaten me behoorlijk in de weg maar kreeg ik niet veranderd. 

Na een paar dagen oefenen begon ik weer te dromen, dit had ik echt al in tijden niet meer bewust gedaan. Ik werd met meer energie wakker, was vrolijker en begon ook meer activiteiten te ontplooien. Alles kwam letterlijk weer een beetje in beweging. 

Het voelde echt als een soort cadeau aan mezelf om iedere ochtend te beginnen met de oefeningen en mede door de opbouw ook echt een reden om er vroeger voor uit bed te komen. Na ongeveer dertig dagen werd het heel zwaar omdat het ook een soort “heilig moeten” was geworden. Ik vond dit een heel raar gebeuren. Aan de ene kant voelde het oefenen iedere dag heel erg goed en deed ik het over het algemeen met een goed gevoel, maar aan de andere kant was het ook een “verplichting” omdat ik aan de honderd dagen was begonnen. Dit heeft best wat frustratie opgeleverd en wat doorzettingsvermogen gevraagd, maar was ook heel leerzaam omdat ik op de een of andere manier in staat was daar met een soort helikopterview naar te kijken en wel door te gaan met iedere dag qigong. 

Na honderd dagen sta ik er veel beter voor dan voordat ik begon. Sommige klachten zijn verdwenen en andere een stuk verbeterd. Ik ben nu veel bewuster van dingen die in mijn lijf of energie spelen en reageer er vaak ook op. Nog steeds een stijve hark maar wel flexibeler dan hiervoor en me vooral ook veel bewuster tijdens de oefeningen waar het fout gaat, waardoor ik eerder kan corrigeren. 

Het is ook een hele goede oefening in vastpakken en weer loslaten geweest:-). Na tien dagen kostte het me moeite om de oefeningen los te laten en aan de volgende serie te beginnen. Door de herhaling werden de oefeningen heel “eigen” waardoor ik dieper kon gaan voelen en ook meer ging stromen en dat maakte dat ik ze vaak niet kwijt wilde! 

Ik ben heel blij dat ik er aan ben begonnen, het heeft mij echt een grote stap vooruit laten maken, zowel geestelijk als lichamelijk en me letterlijk weer in beweging laten komen.”