Pathways to Stillness: reflect, release, renew

Recensie van het boek Pathways to stillness

Gary Irwin-Kenyon, ISBN: 9781460289013

Samenvatting door Bol.com

This book is about stillness: What it is. How you can find it. Where it hides itself. Why it is necessary to your life. It is a beginner’s guide, because with stillness, no experience is necessary. Besides, you are always a beginner in any case, because when it is present, there truly is nothing to do and nowhere to go. This book is also about learning to appreciate wandering or meandering along life’s pathways. It does not contain “Six easy steps to wisdom and immortality”. Rather, it offers a way to approach your journey, which you then create and discover on your own, with help! You are invited to find a Pathway to Stillness that fits “your” life. On this pathway, you often cannot see what is around the next bend. However, you need only show up for it to become a journey of curiosity, wonder, and more life. You may come to agree with the phrase, “All who wander are not lost”. Although this is a book about slowing down to stillness, it is a “pickup-and-go” book that can be read in short segments within a busy life. The stillness stories and the easy to learn relax-into-stillness movements can be enjoyed in any order that suits you. You can linger with those that speak to you the most. With this book, you can practise stillness while waiting for an appointment, before going to sleep, or whenever you can steal some time for yourself.

Recensie door Mariette

Dit boek bestaat uit 4 delen:

1 Betekenisvol ouder worden

2 Taiji wijsheid

3 Speciale personen, speciale gebeurtenissen, met als verbijzondering gedichten van een goede vriend

4 Ontspannen: bewegingen/ oefeningen in stilte

De schrijver, Gary Irwin-Kenyon, neemt ons mee op zijn levenspad om te laten zien hoe het ontdekken van “Stillness”, stilte, hem heeft geholpen door te leven: zonder vechten of vluchten maar accepterend wat op zijn pad kwam. Hij noemt dat de derde weg. Zijn eigen “Verhaaltijd” is belangrijker dan “Kloktijd” Als je de stilte leert kennen in jezelf, dan is dat een pad, dat alsmaar verder gaat. Het is een sprankje vuur dat groot kan worden. Dit deel staat in het teken van reflecteren en openstaan voor vernieuwing.

Zijn stijl is verhalend. Vooral in het begin, deel 1, moest ik wennen aan zijn columnachtige stijl: de volgorde, van het doorleven na zijn echtscheiding tot aan de vraag naar de zin van het leven, lijkt me vrij willekeurig tot stand gekomen.

Hij licht het begrip “Stillness” via omwegen en verhalen toe. Ik denk dat het ook lastig te omschrijven is als ervaring.
Van een collega-schrijver heeft hij de betekenis van “Stilllness” als “ Sunlit absence” geleend. Stilte is geen idee maar een ervaring, no-thing.

Vanuit oefeningen de stilte vinden komt pas echt vanaf deel 2 op stoom.
Ik merk dan dat er echt leven in zit als hij als doorgewinterde Taiji beoefenaar schrijft. Loslaten en vernieuwen is een terugkerend thema.

Zijn beschrijving van Taiji en hoe je daarin de verstilling kunt vinden is treffend, met name door voorbeelden van mensen, die van alles mankeren. Ik vind het ontroerend hoe een enkel gebaar een ander erbij laat horen; hoe ieder op zijn of haar eigen wijze present is. Tegelijk leert de schrijver, én de lezer, ook bij over wat mensen altijd nog wel kunnen: mensen, die bijvoorbeeld door hun dementie veel kwijt zijn maar niet het vermogen erbij te zijn en in zichzelf een bepaalde stilte aan te spreken.
De gedichten zeggen me overigens niet veel, ik vind ze nogal geëxalteerd.

De schrijver geeft zelf aan dat je elke 5 minuten, die je overhebt, hierin kunt lezen. Ik vind dat vooral voor het eerste deel gelden, waarin je inderdaad kunt grasduinen. De stukken zijn nl. gemakkelijk als op zichzelf staand te lezen.

Als volgorde van lezen zou ik eerst de oefeningen aanraden, die prachtig zijn in hun eenvoud. Je kunt dan mogelijk ook een glimp van stilte ervaren in beweging.

Daarna het taiji deel, dat mooi opgebouwd is en dieper inzicht geeft in stilte, dan deel 3 ter illustratie.
Tot slot pas het algemene deel of een nabeschouwing.
Vanaf deel 2 is het pas echt meeslepend en dan wil je gewoon doorlezen!

Laat je reactie achter

Pagina printen