Wat doet anderhalve meter afstand met je

Vervreemding

Tijdens mijn online interactieve lessen hoor ik veel dezelfde klachten voorbij komen:

vermoeidheid
pijn in ogen, schouders en/of bekken
vol hoofd
beklemd gevoel
oppervlakkiger ademhalen
sneller geëmotioneerd, vooral boos

Paul, één van de deelnemers aan de online qigong, vatte deze symptomen samen in het woord ‘vervreemding’.

Ieder heeft zijn eigen emotie om enige tijd in de rij te staan voordat je de supermarkt binnen mag.

Vervreemding ontstaat, als je geen invloed op ontwikkelingen meer kunt uitoefenen. Het coronavirus bedreigt en bepaalt op dit moment ons leven. Om deze nog enigszins in de hand te houden, is door de overheid gekozen voor een intelligente lockdown. Hierdoor ben je voor een groot deel controle over je leven verloren.

Algemeen gesproken kun je vervreemd raken van:

je eigen essentie
je medemens
je omgeving
de natuur.

De lockdown heeft gezorgd voor vervreemding van jezelf, van de ander en van je omgeving. Dus ja, Pauls woord ‘vervreemding’ vat inderdaad heel kernachtig samen wat nu aan de hand is. Paul en ik zijn samen in gesprek gegaan en hebben heel precies gekeken naar de vervreemding die in deze tijd speelt. Door erkenning van wat de lockdown met ons doet, ontstond tijdens het gesprek ook opening hoe je vervreemding weer los kan laten en deze tijd kunt benutten als heroriëntatie op je leven. Je leest hieronder over de inzichten die tijdens ons gesprek ontstonden.

Thuiswerken: een stoel, een computer, een beeldscherm en je bent verbonden met de buitenwereld.

Ik

Het eerste dat geraakt werd door de lockdown, was je ‘ik’. Je vertrouwde regelmaat viel weg. Ineens ben je niet meer de leraar die voor de klas staat, de beoefenaar die wekelijks naar de tai chi-les gaat en/of de ouder die zijn kinderen naar school brengt. Je werkt thuis en je vergadert online. Paul en ik hadden dezelfde aanvangservaringen met het online werken. We hadden het idee als leraar de tijd vol te moeten praten en dan de kijker smeken om reactie. We voelden ons onzeker. Ieder was alleen nog op zichzelf en zijn emoties betrokken en wilde de bevestiging van de ander.

Een 2-persooons bank is afgeplakt tot een 1-persoons bank.

Ik en jij

Met de lockdown werd de anderhalve afstand tot elkaar geïntroduceerd. Dit is een afstand die geheel haaks staat op de mens als sociaal wezen. Als magneten worden we naar elkaar toegetrokken tot een afstand waarbij we ons met elkaar op ons gemak voelen en dat is minder dan anderhalve meter. De impact, die deze afstand heeft, wordt bepaald door hoe stevig je in jouw schoenen staat. Alleenstaanden missen nu iedere vorm van lijfelijk contact dat veiligheid en geborgenheid geeft. Buitenshuis kan niemand meer een ander in de ogen kijken. Beeldbellen, online meetings zuigen je in het beeldscherm. Je denken raakt vernauwd en je hoofd vol. Hierdoor komt je reptielenbrein in staat van alarm. Het is de hoogste tijd om te vluchten, te vechten of te bevriezen. Je gaat uit verbinding met jezelf, de ander en je omgeving. Je komt in een staat van overleven. Je neemt hierdoor tijd op een andere wijze waar. Je tijd lijkt te vervliegen.

Hoe krijg je een winkelwagentje de supermarkt in, terwijl je 1,5 m. afstand houdt tot de anderen?

De supermarkt

Wanneer je uit verbinding bent, dan ben je in een staat van overleven. Op deze wijze ga je naar de supermarkt om boodschappen te doen. Ook daar moet je op anderhalve meter afstand van elkaar blijven. Dit leidt tot vele moeilijke situaties, waarbij de één slechts waarneemt, de ander boos wordt en een derde zichzelf niet meer herkent en in huilen zou willen uitbarsten vanwege de onheuse behandeling van de vakkenvuller door een mede klant. De vervreemding is overal voelbaar. Boodschappen doen is niet leuk meer, maar een opgave. Zo raak je ook vervreemd van je omgeving.

Vleermuis kruipt over de boom omhoog.

In de natuur

Veel mensen maken graag gebruik van de mogelijkheid om dagelijks een luchtje te scheppen, al fietsend of wandelend. In de natuur ervaar je geen vervreemding. Alles gaat gewoon verder in zijn eigen ritme. De bomen lopen uit en komen in bloei. Nestjes worden gebouwd en jonge vogeltjes geboren. Daar kun je weer vrij ademhalen. De beklemming verdwijnt. Je ziet weer perspectief. Vanzelf komt je innerlijke vriendelijkheid weer boven en met een grapje passeer je met anderhalve meter je medemens.

Ieder in zijn eigen huis doen we via het beeldscherm een tai chi oefening met elkaar

Pas op de plaats

Inmiddels zijn we een aantal weken verder en is gewenning ontstaan. Op allerlei manieren proberen we het menselijk contact te herstellen. Medewerkers ontmoeten elkaar tijdens online lunchgroepjes. Bij mijn online lessen doen we met energie partneroefeningen. Premier Rutte maant ons door te zetten en niet te vroeg de teugels los te laten. De roep om herstel van de oude orde is groot. Anderen zeggen dat het nu het moment van verandering is. De toekomst lonkt ‘als dit maar voorbij is’.

Vrouw kijkt in de spiegel en ziet zichzelf

Terug naar de essentie

In het zoeken naar oplossingen voor de vervreemding die is ontstaan en het willen vormgeven van een toekomst die er nog niet is, ga je voorbij aan het ‘laten zijn’. Wat doet de lockdown met je? Kun je ruimte maken om je emoties te voelen in plaats van je erdoor te laten overweldigen? Kun je afscheid nemen van je leven dat voorbij is? Kun je zien wat daaraan goed was en kun je loslaten wat je niet meer wilt? Mag jij je verdriet voelen? Het is dus niet alleen nodig om je huis op te ruimen. Het is vooral nodig om jezelf ‘op te schonen’, zodat je weer in verbinding komt met de essentie van jouw leven.

Bloesem als symbool van jouw kern

Een nieuwe mens

In de diepte van jou stromen sinds jouw geboorte de wondermeridianen. De Du mai zet je aan tot activiteit, tot overleven of, als je een pas op de plaats maakt, tot het verbinden met jouw grotere Zelf. Door te ontspannen kan je energie door de Ren mai stromen tezamen met nieuwe ideeën die uit het Groter Geheel tot je komen. In ontspanning grond je je en komt energie opwaarts. Hierdoor ontplooit de Chong mai zich. Jij ervaart weer wie je ten diepste bent en wat jij op deze aarde te doen hebt. Yin en yang Wei mai helpen je weer te voelen dat jij op je plaats bent. Yin en yang Qiao mai verbinden je opnieuw met de tijd, zodat je een nu passend heilzaam ritme vindt. 

Als zó weer je energie in de diepte van jezelf vrij stroomt, dan weet je dat het nieuwe besloten ligt in je acties die je op dit moment stelt. De vervreemding valt dan van je af. Je komt weer in balans. Je verbindt je met het leven, hoe anders dat ook is geworden.

Geplaatst door Helen IJsselmuiden op 24 april 2020

Reactie van lezers

Dank je Helen voor het delen van de vervreemding die er momenteel plaatsvindt en dit zo duidelijk onder woorden brengen. En natuurlijk ook de oplossing die de natuur ons geeft door je er mee te verbinden en weer jezelf mogen voelen. En de kans die we krijgen om naar binnen te gaan en te onderzoeken.

Henny | Rijen | 26-04-2020

Heel herkenbaar en goed samengevat wat er momenteel gebeurt. Ikzelf heb gelukkig redelijk mijn draai gevonden en kon de afgelopen 6 weken gelukkig veel in de natuur zijn (waar niets anders aan de hand lijkt te zijn). In zijn algemeen heeft de natuur bij emotionele instabiliteit en/of afscheid nemen vanzelfsprekende zaken in het leven een heilzame werking op me. Wat ik zelf ook merk is dat alles net even wat meer energie vraagt. Vooral omdat hetgeen je doet nog ver van routine is.(tijdens een telefonische vergadering alleen intonatie en volume van de stem kunnen waarnemen i.p.v. nonverbale communicatie, geen informele contacten meer die vaak van grote waarde zijn etc. Verder komt er ook heel veel (leuke) informatie op je af die je moet verwerken. Ook dat kost extra inspanning. We gaan het zien hoe het verdere verloop is. Ik ben in ieder geval blij met de online lessen die je verzorgt.

Jacqueline | Utrecht | 29-04-2020

Ongeveer half maart ben ik ziek geworden, we denken een lichte vorm van corona, veel hoesten, vooral doodmoe, ’s avonds koorts, reuk en smaak kwijt. Het heeft een tijd geduurd voor ik de vermoeidheid kwijt was. Wat bracht het: we waren afgesneden van ons sociale netwerk, vond dat wel prettig, geen verantwoording afleggen over hoe en wat ik ben en doe. In feite heb ik weer meer verbinding gelegd met mijn eigen essentie en daar ben ik nog steeds mee bezig.

Ik.
Ik ken heel goed het gevoel van "verloren zijn, de weg kwijt" dat was er natuurlijk weer. Dus ik moest mezelf opzoeken en dat is goed.

Ik en jij.
Dat staat enigszins op een laag pitje. Langzamerhand komen de bekende structuren weer terug. Wat een grote verandering is dat Johan volledig thuis is en voor een groot deel van mij afhankelijk. Wij doen ons best er wat van te maken en dat gaat aardig goed. Het kost mij wat en Johan waarschijnlijk ook maar dat is onduidelijk.

De supermarkt
Dit is een goede confrontatie. Ten eerste voel ik me er niet heel welkom. In het begin vond ik het nog wel grappig. Een soort dans die we met elkaar aan het uitvoeren waren. En iedereen was vriendelijk. Gisteren merkte ik dat er een behoorlijke irritatie heerste, de vriendelijkheid was voor een groot deel verdwenen. Wat mijzelf betreft begon ik een hekel aan iedereen en alles te krijgen. In ieder geval is een bezoek aan de supermarkt voor mij doodvermoeiend.

Ik was deze week een keer in het dorp, de sfeer is er een van verslagenheid en een lichte vijandigheid. Zo heb ik het ervaren. Behoorlijk bizar.

Ik ben dus bezig terug te gaan naar mijn essentie, de Wondermeridianen kunnen mij daar goed bij helpen, ik ben het hier en daar wel vergeten. Ook dat is niet anders.

Marieke | Zeist | 02-05-2020